Quote

“When I say I want to photograph someone, what it really means is that I’d like to know them. Anyone I know I photograph.”
Annie Leibovitz

The Farm

Manmanman, wat een stunt! Proximity BBDO, het grootste en meest innovatieve 360°-bureau in België (zo omschrijven ze zichzelf) organiseert een exclusief zomerkamp The Farm.
Als ik de website zo een beetje bekijk, komt het neer op een mix tussen Big Brother, Top Models, Britain’s Got Talent,…
Het concept? Steek 12 jonge gasten die net afgestudeerd zijn samen in een villa en laat hen drie weken brainstormen, samenwerken en wedijveren over een aantal marketingprojecten. De beste mag stage doen in het buitenland met een serieuze portefeuille zakcentjes en krijgt waarschijnlijk ook nog een contract onder de neus geschoven. Faut le faire!
Moest ik net afgestudeerd zijn, zou ik zelfs overwegen om me in te schrijven, al zou ik me toch even afvragen of ik mijn toekomstige baas drie weken als Big Brother over mijn schouder zou willen hebben.

Gie & Ik

Fotograaf Danny Willems stelt een overzicht van zijn en Arno’s carrière tentoon in de Koninklijke Gaanderijen in Oostende.
Wie heeft zin om eens mee te gaan kijken?

Foto: Danny Willems

Begin jaren zeventig. Mijn toenmalige vriend en gitarist Paul Couter vertelde me over zijn ontmoeting met een jonge zanger uit Oostende. Paul omschreef hem als een gedreven mondharmonicaspeler, “een specialen”, een wat bluesy figuur met een schurende stem. Ik was een beginnend fotograaf met weinig ervaring, autodidact en muziekfreak. Toen ik die Arno leerde kennen, klikte het meteen. Hij was een opvallende persoonlijkheid. Op een originele manier was hij hip gekleed, wat slordig en schuchter. Wat opviel was z’n gestotter en z’n vreemd gedrag, er was duidelijk een hoek af. Maar als hij het podium beklom, ontpopte hij zich tot een gedreven entertainer die z’n handicap in z’n voordeel liet werken en het publiek, vooral de vrouwen, voor zich innam. Mijn eerste fotoshoot met Arno was in 1971 voor Freckleface, een Oostends gelegenheidsbandje met Paul als gitarist. Ondertussen zijn een kleine 40 jaar verstreken en heb ik honderden foto’s met hem gemaakt. Freckleface werd Tjens Couter daarna kwam TC Matic, Charles et les Lulus, The Subrovnicks en natuurlijk Arno. Ondertussen heeft hij zowat op alle podia van Europa gestaan. Nu is hij 60, is wat aangekomen en stottert hij nog sporadisch. Maar ergens is hij niet veranderd, hij is nog steeds de Arno van vroeger, gevat grappig, levenslustig, nog altijd slordig en gedreven. Niettegenstaande hij reeds een dertigtal jaar in Brussel woont, blijft hij “gebrakt en gescheten” een Oostendenaar. We zijn nog steeds goede vrienden en ik ben nog steeds zijn fotograaf. De wereld is ondertussen veranderd, de koude oorlog is geschiedenis, ongebreideld kapitalisme leidde tot een mondiale bankcrisis en de fotografie evolueerde van analoog naar digitaal en internet beheerst onze wereld. Toen Arno door TAZ (samen met Jan Goossens) als centrale gast gevraagd werd, ontstond het idee een fototentoonstelling te organiseren rond mijn foto’s van de Oostendse Chevalier noir. TAZ stelde een aantal locaties voor en ik bezweek onmiddellijk voor de Koninklijke gaanderijen op de zeedijk. Het wordt een originele en unieke tentoonstelling. In elke venster van de gaanderij wordt een levensgrote foto geïnstalleerd: 23 in totaal. De foto’s geven een overzicht uit de lange carrière van Arno van 1970 tot nu. We zien ook mijn evolutie als fotograaf van de schuchtere eerste zwart-wit foto’s, de grove korrel, de experimenten met kleur en textuur, de eerste digitale shoot of de net niet mislukte foto waar Arno zo gevat opstaat. En nu hangen ze daar Arno, jou foto’s, mijn werk, levensgroot met zicht op zee. Wie had dat ooit gedacht m’n vriend. Gie en Ik in de koninklijke gaanderijen, waar we veertig jaar geleden soms rusteloos voorbij stapten. Spijtig dat Leopold II dit niet meer mag meemaken, twee zeerovers, een zomer lang heer en meester over zijn gaanderijen. “Kiek Arno de zunne goat oender, goan we nog ein drink’n?”

Danny Willems – 2009

In memoriam: Yasmine

Yasmine in Gent, 2007.

Air France in Lost

Collega Karel had het op Café Foto al geschreven maar sommige media laten er zich toch nog aan vangen: de ‘exclusieve beelden’ van de Air France-crash komen uit de trailer van Lost. Dom, dom, dom!

Via De Standaard

‘Exclusieve beelden’ Air France-crash komen uit Lost

Een Boliviaanse televisiezender heeft een blunder van formaat gemaakt. De zender beweerde over exclusieve beelden van de Air France-crash te beschikken, maar in werkelijkheid ging het om foto’s uit de populaire tv-serie Lost. Ook een Nederlandse site en Pools tv-station pikten het valse bericht op.

‘BNR heeft van een betrouwbare bron bij Air France – KLM foto’s ontvangen van vlak voor de crash van de Airbus’, berichtte de website van het Nederlandse BNR Nieuwsradio zondagavond. ‘De beelden laten zien hoe passagiers naar hun zuurstofmasker grijpen. Ook is te zien dat een passagier uit de cabine wordt gezogen.’

Volgens de Boliviaanse nieuwslezer zouden de beelden gemaakt zijn door een passagier. Maar daar is dus niets van aan. De beelden komen uit de tv-serie Lost waarin de overlevenden van een vliegtuigcrash op een mysterieus eiland belanden.

De directeur van de Boliviaanse zender heeft zich inmiddels verontschuldigd voor de fout. Het bericht werd ook van de site van BNR verwijderd. ‘Oerstom’, aldus een BNR-nieuwslezer.

Quote

“If you call yourself an artist, you won’t get anything published. Call yourself a photojournalist, and then you can do whatever you want.”
Robert Capa geeft advies aan Henri Cartier-Bressondie surrealistische beelden wilde maken maar ze toch wilde publiceren in de jaren 30.

Oslo

Ik vind dat bovenstaande afbeelding genoeg zegt: het is te warm om te bloggen.
Te warm om te vertellen dat Drøbak een schattig vissersdorpje is en dat de worstjes op de barbecue mij serieus hebben gesmaakt.
Te warm om te schrijven dat mijn velletje er rood uitziet en het citroenijs hier lekker is.
Te warm om u te zeggen dat de tentoonstelling in het architectuurmuseum over het meest prestigieuze architectenbureau in Noorwegen mij van mijn sokken heeft geblazen.
En te warm om uit te leggen hoe mooi de tentoonstelling met Indiase kunst wel was.
U leest het eind deze week wel allemaal. Als het niet te warm is in België.

Me, Myself and I

De chef van De Standaard Magazine vroeg me vorige week of ik niet een paar tips had om een goed zelfportret te maken. Nonchalant, los uit de pols, stijl Facebook maar zonder de rode ogen en de foute achtergronden.

Hieronder de tips die ook in DSM van dit weekend staan.

 

Er is niemand die het nog nooit gedaan heeft. Een uitgestrekte arm, blik in de lens en klik. Zelfportret nieuwe stijl. Onder het motto ‘als je het doet, doe het dan goed’: deze tien tips voor de digitale narcist.

-         Kijk in de lens. Trek gekke bekken, toon je mooiste glimlach, maar richt je blik naar de camera. Je kan ook dromerig opzij kijken of in elkaars ogen verdrinken, maar een directe blik is spontaner.

-        Hou de camera lichtjes boven je hoofd. Zo voorkom je een dubbele kin en wallen onder je ogen door een verkeerde lichtinval.

-         Let op de achtergrond. Kijk of er geen paal of plant achter jou staat, anders lijkt het alsof die uit je hoofd komt. Zoek bij voorkeur een neutrale muur uit, ga naar het park of kies een interessant stadszicht.

-         Ook in de spiegel kan je leuke zelfportretten maken. Hou je arm gestrekt naast jou, kijk naar de camera en niet naar jezelf en druk af. Later kan je het stuk met de camera wegsnijden. Ook glazen deuren, winkelramen,… kunnen als spiegel dienen.

-         Als je met je vrienden op de foto wil, zorg dan dat jullie hoofden op een gelijke hoogte zijn. Niets is zo raar als een groepsportret met een half hoofd op. Laat de middelste persoon de camera vasthouden en tel samen af.

-         Als je het moeilijk hebt om spontaan te glimlachen, sluit dan je ogen en concentreer je. Tel tot drie, open je ogen en glimlach. Als het bij modellen werkt, werkt het bij jou ook.

-         Als je een vakantiekiekje wil maken met een bezienswaardigheid op de achtergrond, zoom dan volledig uit met je camera. Ga niet vlak voor het monument staan, maar er een beetje schuin naast. Hou je arm gestrekt opzij, zodat je op de zijkant van de foto staat. Zo heb je later een foto van jezelf bij het monument en niet ervoor.

-         Zet de flits uit! Niets is zo lelijk als die witte vlek op de foto. Als je op de automatische stand fotografeert, past de camera zich vanzelf wel aan aan het omgevingslicht. Als je wil fotograferen op feestjes, stel de camera dan in op nightshot of laat hem vertraagd flitsen als dat mogelijk is.

-         Probeer ook eens te fotograferen vanuit een ander perspectief. Je toestel op de tafel zetten en de timer het werk laten doen is voor de handliggend. Kies bijvoorbeeld voor de Gorillapod. Dat is een soort statief dat je echt overal aan kan bevestigen. Durf je camera ook schuin te draaien. Het maakt je beeld veel dynamischer.

-         Neem veel foto’s. Je werkt digitaal, dus het kan. Varieer in poses en gezichtsuitdrukkingen en wis geen foto’s op je toestel. De selectie kan je achteraf op je computerscherm maken. Leef je uit en misschien kom je wel tot heel verrassende foto’s.

After the party

Motard

Een fotomontage van een tijdje geleden voor de krant.

Ze wilden aantonen wat de kwetsbare plekken van een motard zijn en hoe hij beschermd is in een motorpak.

De pijltjes en de uitleg werden er later bijgetekend door een vormgever.