Boos
Ogen die vuur spoten, zeg ik u. En toch waagde ik het om nog een stapje dichter te zetten. Na mijn bedankje glimlachte ze. En toch koos ik voor die boze ogen…
Her eyes spit fire. Nevertheless, I went a bit closer. After a “thank you”, she smiled. And still I chose those evil eyes…
Wel, dat stapje dichter had ik alvast niet gewaagd!! tjonge, wat een blik! Reuzefoto! Je hebt toch het adres van uw blog aan haar gegeven?
Vrouwen onder elkaar
Zo’n blik kan niet uitblijven…
een filmset? haha! scbitterend!!!!
beste wensen!!!!
Met mijn 20mm zou ik toch niet dichtbij durven gaan. Mooie kleuren Monica. Prachtig dat rood.
lijkt me iemand uit het onderwijs
Yikes, ik moet toegeven, ik had het niet gedurfd :p
Eigenlijk (en jammer genoeg) een beetje een typisch Vlaams beeld…die achterdocht.
Heel goed vastgelegd, dat moment!
Tom
@ René: Wacht maar tot ik zo kwaad naar jou kijk…
@ Jeronimo: The real life and nothing else!
@ Artur en tdn: Ik had even schrik dat ze iets zou snauwen.
Monica, wat is er met je contrast gebeurd? een beetje overdreven? of is je foto uitgebrand?
zou hem graag eens wat anders bewerkt zien… mss een voor en na?
@ Lisa: Ik heb het contrast een beetje gepusht om haar haar was roder te krijgen, maar zeker niet overdreven. De kleuren zijn zo fel omdat her zonlicht zo sterk was. Ik vind het zonlicht de laatste weken echt fantastisch om er mee te werken. Heel fel!
wauw, wat een blik, alsof je met je voet op de poot van haar keeshondje staat!