Sin
Omdat ik die Sony Vaio P-Series PC vanop de BGGD13 ook nog wil winnen: mijn interpretatie van enkele zonden…
De Staat van De Stad
Collega Katrijn Van Giel heeft de kriebel van het bloggen te pakken. Op De Staat van De Stad toont ze beelden uit Antwerpen tonen die haar pakken. Dromerige beelden die je doen fantaseren. Beelden die tonen hoe Katrijn door het leven gaat. Mooi!
Lipstick Bunker
Twee weken geleden moesten we een creatief idee bedenken om de lipsticks van deze zomer voor te stellen in De Standaard Magazine van afgelopen weekend. Art director Karolien kwam op het idee om een mannenhoofd vol te tekenen met lipstickstrepen. Een collega twijfelde even of hij helemaal kaal zou gaan voor onze shoot, maar haakte af onder het mom van een oneffen huid met putjes en bobbeltjes. Bunker zag het gelukkig wel helemaal zitten om zich te laten scheren.
Karolien leefde zich uit op zijn schedel en trok massa’s “artistieke” strepen, die er nadien ook weer afgeveegd moesten worden. De ene streep ging er al iets vlotter af dan de andere en na de shoot kwamen we zelfs te weten dat een van de lipsticks alleen verwijderd kon worden met een speciaal bijgevoegd product. Daarom ging die felroze streep er dus zo moeilijk af! Maar het eindresultaat mocht er zijn en Bunker heeft bewezen dat hij een prachtig model kan zijn. Thanks guy!
Quote
“Taking pictures is like tiptoeing into the kitchen late at night and stealing Oreo cookies.”
Diane Arbus
Fotoredacteur
“Fotoredactrice. Hmm, interessante job. Maar wat doe je dan precies? Staat jouw naam dan onder de foto’s?”
Het zijn vragen die ik vaak genoeg te horen krijg als ik vertel wat ik doe als job.
En als ik dan uitleg dat ik fotografen naar interviews en evenementen stuur, foto’s kies om in de krant te zetten die verhalen vertellen en nieuws zoek via de grote stroom foto’s die elke dag passeert, krijg ik vaak de opmerking dat foto’s bij een artikel zoeken toch eigenlijk niet zo moeilijk is. Velen vragen me ook of ik mijn kans als fotograaf gemist heb.
Niet dus. Ik ben journaliste in hart en nieren. Dat kan als fotoredactrice en als fotografe. Want ik wil vooral verhalen vertellen, het liefste met foto’s.
Hoe word je dan een goeie fotoredacteur (en een betere fotograaf)? Enkele tips en tricks:
1) Ontwikkel een oog voor goeie fotografie. We krijgen elke dag tussen de 8000 en de 10000 foto’s in ons fotosysteem. Met speciale events zoals de Olympische Spelen loopt dat op tot 12000 per dag. Je kan ze niet allemaal bekijken, dus ze komen voorbij in thumbnails. Als je oog hebt voor compositie en kleur, pik je er de betere foto’s sneller uit en die kan je dan groter bekijken.
2) Weet welke de goeie persfotografen in België en daarbuiten zijn. Michiel Hendryckx en Stephan Vanfleteren zijn gemakkelijke namen, dus neem er eens een paar kranten bij en bekijk de websites van fotografen die opvallen in die kranten. Dan leer je hun stijl en hun sterktes kennen. De ene fotograaf is goed in portretten, de andere voelt zich beter bij reportages. Belangrijk als je iemand naar een specifieke opdracht moet sturen. Beperk je niet alleen tot kranten, maar ga ook op zoek naar magazines en online portfolio’s. Er is nog veel verborgen talent in België.
3) Ken je Belgische persfotogeschiedenis. Weet dat Carl De Keyzer voor Magnum werkt en dat hij begonnen is met een reeks over India, maar dat hij ook foto’s over heel Europa gemaakt heeft. Weet dat Stephan Vanfleteren gekend is om zijn portretten met weinig scherptediepte. Weet dat Koen Bauters en Alex Vanhee de beste rockfotografen van België zijn, maar dat ze ook kick ass portretten kunnen maken en dat ze respectievelijk voor De Standaard en De Morgen werken.
4) Bouw een band op met de fotografen. Je moet er elke dag mee werken, dus je kan er maar beter mee op goede voet staan als je ze naar een rotopdracht moet sturen. Vraag hoe de vakantie was, of het vlot met dat ene project waar ze aan werken, of de vorige shoot niet moeilijk was. Weet welke fotografen hoogtevrees hebben (geloof me, er zijn er). En laat ze af en toe weten dat ze goed bezig zijn want bevestiging is belangrijk. En als ze het eens wat minder goed doen, vraag dan hoe het komt en probeer samen een oplossing te vinden.
Het werk zal nog zo vlot gaan en je leert mensen inschatten.
5) Probeer tenminste één dag mee te lopen met een fotograaf. Achter je bureau begrijp je soms niet waarom het toch zo moeilijk was om van dat onderwerp een foto te nemen. Als je gezien hebt hoe een fotograaf werkt, of nog beter, als je het zelf als fotograaf ervaren hebt, snap je soms waarom je minder geslaagde foto’s krijgt. En dan is het aan jou om op zo’n creatief mogelijke manier de foto’s toch mooi in de krant te geven. Is het portret net niet goed genoeg om het heel groot te geven bij een interview? Overleg met de lay-outer en geef er 3 gelijkaardige naast elkaar die de sfeer weergeven. Fotografie is geen exacte wetenschap. Het is een kunstvorm die gebaseerd is op gevoelens.
6) Laat je niet overrulen door eindredacteurs of lay-outers. Je redigeert toch ook geen teksten of je beslist toch ook niet waar een stuk op de pagina moet staan? Overleg kan en moet wel. Bekijk samen hoe een pagina eruit gaat zien en bespreek waar welke foto best zou staan, maar de eindbeslissing ligt bij jou. Jij weet het beste welke foto werkt.
7) Het is een groot cliché, maar ervaring maakt je beter. Elke situatie is anders en je leert uit elk probleem. Maar weet ook: morgen worden er aardappelen op de krant geschild en krijg je een nieuwe kans om betere keuzes te maken.
Blue
Ergens in Amsterdam…
Quote
“I longed to arrest all the beauty that came before me and at length the longing has been satisfied.”
Julia Margaret Cameron
Voldaan zijn in het nemen van foto’s, kan dat ooit?
