Gastblog: Leven in een ansichtkaart
Beste allemaal
Soms kom je op plaatsen die onwezenlijk zijn. Nee, dat is niet waar. Je komt daar eigenlijk nooit. Sommige plaatsen bestaan gewoon niet. Vuile leugens van touroperators in samenwerking met photoshopwizards. De plaatsen uit die folders bestaan gewoon niet in het echt.
Dat dacht ik eergisteren nog, toen ik bij valavond samen met 11 andere vreemdelingen in de laadklep zat van een pick-up die met een onverantwoorde vaart langws de kronkelige bergweg om Koh Chang reed.
Tegen dat we in Bang Bao aankwamen was ik de laatste passagier en was de zon onder. Beetje moeite om een slaapplaats te vinden. Een resort, gerund door een prettig gestoorde Joegoslavische madam, was nog maar een paar dagen open en ik kon een kamer krijgen voor 500 bath (12,50 Euro) per nacht. Daarmee had ik wel het hele gedeelte voor mezelf. Low season weet je wel.
Prima in orde. Propere kamer, de zee onder de kamer. Geen kakkerlakken in de slaapkamer, wel eentje inde badkamer. (There are two kinds of hotels in Thailand. The ones where you can see the cockroaches running around. And those where you can’t see them).
Toen ik vanmorgen wakker werd van het zonlicht, zag ik dat ik een plaats ben beland die niet kan zijn. Iik heb niet eens photoshop bij op mijn computer. Deze plaats ziet er gewoon echt zo uit.
Ontbijt: een tas straffe koffie en een schotel grilled garlic with mixed seafood voor 2,5 euro om 8u ‘s morgens. Was dat een rare bestelling? Ja. De ober vond het zeer raar dat ik zijn gegrilde zeebaars in rode curry niet wou om de dag te beginnen.
Die zeebaars loopt niet weg. Kan hij ook niet want hij zit als zovele andere ingrdi”entien in een aquarium te wachten op het moment dat ik hem alsnog bestel.
Wordt vervolgd
Karel De Weerdt
