Giannina Urmeneta Ottiker
Draai of keer hoe je het wil, maar ik ben een persfotograaf. Abstracte fotografie is mijn ding niet. Ik moet concrete beelden hebben. Sure, er mag, nee, er moet zelfs sfeer in zitten, maar ik wil nog altijd zien wat er op het beeld staat.
Maar heel af en toe kan ik mij toch laten vangen door dat soort fotografie dat heel ver van mij af staat.
Vooruit stuurde mij een tijdje geleden het boek Un-There van Giannina Urmeneta Ottiker (wat een naam!) op. Ottiker is tussen 2001 en 2008 de huisfotografe van Vooruit geweest en had in juni een overzichtstentoonstelling in het kunstencentrum.
Ik heb heb boek toen naast mij gelegd omdat ik ik er op het eerste zicht niet veel in zag, maar nu ik het verhaal van de fotografe gelezen heb en nog eens gebladerd heb, ben ik er al meer voor te vinden.
Ottiker is een Peruviaanse van Brits-Amerikaanse afkomst die in Gent woont. Ze schildert met licht en maakt landschappen. Ze zoekt het introverte in alles. “Fotograferen is een daad van aandacht schenken”, zegt ze. En wat verder in het boek: “Ik wil weg van de reproductie van een realiteit.” Anna Luyten noemt haar beelden passantenpoezië. “Ze fotografeert als een voorbijganger die iets meeneemt, een oog op iets laat vallen, en dat tot een verstild moment maakt.”
Moeilijk voor mij om te begrijpen. Maar boeiend om het te bestuderen.
Days With My Father
Een tijdje geleden kocht ik Days With My Father van Philip Toledano.
Toledano fotografeerde zijn vader in de laatste maanden voor zijn dood. Het boek toont een verhaal van een dementerende oude man in zijn huis.
Heel mooi en tegelijkertijd ook heel aangrijpend want in mijn geval ook heel herkenbaar. Mijn grootvader lijdt ook aan Alzheimer en ik herken de situaties van Toledano’s vader ook bij ons thuis.
Misschien moet ik mijn grootouders wat meer fotograferen tijdens hun dagelijkse bezigheden.
Paul Octavius
Vorige week bij toeval de site van Paul Octavius ontdekt. Paul is een piepjonge fotograaf (23) die prachtige beelden maakt, boeiende reeksen bedenkt en zijn eigen leven met een heel speciale kijk fotografeert.
Zo maakte hij een reeks van een heuvel die hij een heel jaar lang gefotografeerd heeft. Verrassend wat je met een op het eerste zicht saai onderwerp kan doen.
Ik ben jaloers op zo’n fotografen.
Ziv Koren bij Breitling Jet Team
Israëlisch fotograaf Ziv Koren ging voor een keer geen conflictsituaties fotograferen, maar kroop in de cockpit van een van de jets van het Breitling Jet Team.
Spectaculaire beelden!
