Verveling
Vandaag leek veelbelovend. We zouden twee dagen in de provincie Uruzgan patrouilleren met de soldaten. Bezoekjes brengen aan de quala’s om de bewoners te vragen of ze iets nodig hadden (een waterpomp, een schooltje,…) en ook uitzoeken of de taliban er nog rondhing. En vanavond onder de blote sterrenhemel slapen in een klamboetentje.
4 u.: Klaar om te vertrekken hoewel het nog pikkedonker is maar aangenaam qua temperatuur.
6 u.: Rechtsomkeer. Eén tank heeft een lekkende olietank en heeft een kilometerslang spoor getrokken. Gedaan met het feestje.
7 u.: Terug in het kamp spek met eieren eten met de collega’s en daarna ons beetje materiaal doorsturen.
9 u.: Ik op het bovenste stapelbed met een boek (gelukkig leende Tiekenei me er een paar) en mijn iPod. Collega Corry aan het tikken.
10 u.: Corry naar een interview waarbij ik niets kan doen want we hebben foto’s van tijdens de patrouille nodig. Ik klauter naar beneden om mijn mail te checken, inclusief spam.
11.30 u.: Ben het surfen beu en ik ga dan maar wat liggen.
12 u.: Corry komt terug en we besluiten een beetje te slapen. Het was deze morgen pas 3 u. als we opstonden.
13 u.: Corry vertrekt naar een interview, ik blijf nog even liggen.
13.30 u.: Ik ga een wandelingetje maken. Ik kom de jongens van het peloton tegen en ik vraag hen of ze zin hebben om te poseren met hun lievelingsspullen. Ze beloven nog wat vrienden op te trommelen als ik om milkshakes ga. Ik vertrek.
15.15 u.: De milkshakes zijn op en de foto’s gemaakt. Gekke bende! Eentje koos zelfs zijn ventilator.
16 u.: Ik kom terug op onze kamer na een wandeling over het kamp. Veel te warm. Corry heeft net haar mail gecheckt dus ik kijk ook nog maar es en gooi ik een paar USB-sticks met foto’s vol voor de soldaten. Corry gaat nog wat slapen. Ik begin aan een ideetje voor een T-shirt.
18 u.: We besluiten te gaan eten. Uit verveling, of wat had u gedacht? Collega Alain gaat mee. We kiezen de Indonesische schotel met gebakken rijst en pindasaus. En blijven nog even zitten om de invalshoek van de artikels te bespreken.
19.45 u.: De PIO (Press Information Officer) komt ons een goeie nacht wensen en deelt mee dat hij ons morgen om 3.45 u. komt halen. Alsof we dat nog niet wisten.
20.45 u.: Corry vertrekt naar de Echos, de cafetaria hier, om een thee te drinken want alle frisdrank en water is ze grondig beu. Ik blijf nog wat rondsurfen en steek mijn muziek weer in mijn oren.
21.30 u.: Ik overweeg om in mijn bed te kruipen. Slapen zal ik nog niet, hoewel ik mij moe voel, maar ik kan toch proberen. Misschien nog even de schetsboek erbij om nog een ideetje uit te werken.
Hopelijk wordt het morgen spannender…
