Fotoredacteur
“Fotoredactrice. Hmm, interessante job. Maar wat doe je dan precies? Staat jouw naam dan onder de foto’s?”
Het zijn vragen die ik vaak genoeg te horen krijg als ik vertel wat ik doe als job.
En als ik dan uitleg dat ik fotografen naar interviews en evenementen stuur, foto’s kies om in de krant te zetten die verhalen vertellen en nieuws zoek via de grote stroom foto’s die elke dag passeert, krijg ik vaak de opmerking dat foto’s bij een artikel zoeken toch eigenlijk niet zo moeilijk is. Velen vragen me ook of ik mijn kans als fotograaf gemist heb.
Niet dus. Ik ben journaliste in hart en nieren. Dat kan als fotoredactrice en als fotografe. Want ik wil vooral verhalen vertellen, het liefste met foto’s.
Hoe word je dan een goeie fotoredacteur (en een betere fotograaf)? Enkele tips en tricks:
1) Ontwikkel een oog voor goeie fotografie. We krijgen elke dag tussen de 8000 en de 10000 foto’s in ons fotosysteem. Met speciale events zoals de Olympische Spelen loopt dat op tot 12000 per dag. Je kan ze niet allemaal bekijken, dus ze komen voorbij in thumbnails. Als je oog hebt voor compositie en kleur, pik je er de betere foto’s sneller uit en die kan je dan groter bekijken.
2) Weet welke de goeie persfotografen in België en daarbuiten zijn. Michiel Hendryckx en Stephan Vanfleteren zijn gemakkelijke namen, dus neem er eens een paar kranten bij en bekijk de websites van fotografen die opvallen in die kranten. Dan leer je hun stijl en hun sterktes kennen. De ene fotograaf is goed in portretten, de andere voelt zich beter bij reportages. Belangrijk als je iemand naar een specifieke opdracht moet sturen. Beperk je niet alleen tot kranten, maar ga ook op zoek naar magazines en online portfolio’s. Er is nog veel verborgen talent in België.
3) Ken je Belgische persfotogeschiedenis. Weet dat Carl De Keyzer voor Magnum werkt en dat hij begonnen is met een reeks over India, maar dat hij ook foto’s over heel Europa gemaakt heeft. Weet dat Stephan Vanfleteren gekend is om zijn portretten met weinig scherptediepte. Weet dat Koen Bauters en Alex Vanhee de beste rockfotografen van België zijn, maar dat ze ook kick ass portretten kunnen maken en dat ze respectievelijk voor De Standaard en De Morgen werken.
4) Bouw een band op met de fotografen. Je moet er elke dag mee werken, dus je kan er maar beter mee op goede voet staan als je ze naar een rotopdracht moet sturen. Vraag hoe de vakantie was, of het vlot met dat ene project waar ze aan werken, of de vorige shoot niet moeilijk was. Weet welke fotografen hoogtevrees hebben (geloof me, er zijn er). En laat ze af en toe weten dat ze goed bezig zijn want bevestiging is belangrijk. En als ze het eens wat minder goed doen, vraag dan hoe het komt en probeer samen een oplossing te vinden.
Het werk zal nog zo vlot gaan en je leert mensen inschatten.
5) Probeer tenminste één dag mee te lopen met een fotograaf. Achter je bureau begrijp je soms niet waarom het toch zo moeilijk was om van dat onderwerp een foto te nemen. Als je gezien hebt hoe een fotograaf werkt, of nog beter, als je het zelf als fotograaf ervaren hebt, snap je soms waarom je minder geslaagde foto’s krijgt. En dan is het aan jou om op zo’n creatief mogelijke manier de foto’s toch mooi in de krant te geven. Is het portret net niet goed genoeg om het heel groot te geven bij een interview? Overleg met de lay-outer en geef er 3 gelijkaardige naast elkaar die de sfeer weergeven. Fotografie is geen exacte wetenschap. Het is een kunstvorm die gebaseerd is op gevoelens.
6) Laat je niet overrulen door eindredacteurs of lay-outers. Je redigeert toch ook geen teksten of je beslist toch ook niet waar een stuk op de pagina moet staan? Overleg kan en moet wel. Bekijk samen hoe een pagina eruit gaat zien en bespreek waar welke foto best zou staan, maar de eindbeslissing ligt bij jou. Jij weet het beste welke foto werkt.
7) Het is een groot cliché, maar ervaring maakt je beter. Elke situatie is anders en je leert uit elk probleem. Maar weet ook: morgen worden er aardappelen op de krant geschild en krijg je een nieuwe kans om betere keuzes te maken.
Vliegtuigcrash door de ogen van een fotoredacteur
Boven de redactie van De Standaard passeren er ook vaak vliegtuigen, maar zoiets hebben wij ook nog niet meegemaakt.
Interessant om te lezen hoe die foto’s de hele wereld rondgaan in een paar minuten om dan in ons fotosysteem te belanden.
Via Reuters blog
Gary Hershorn is the Reuters News pictures editor for the Americas
It was another ordinary Thursday in the Thomson Reuters building in Times Square.
I was spending endless hours at my desk on the 19th floor, helping to work out the logistics for next week’s presidential inauguration and talking with photographer Eric Thayer.
The quiet was broken at about 3:30pm when a colleague yelled out to the newsroom: “There is an airplane in the water!”
Gary Hershorn
Photographer Brendan McDermid and I jumped up and ran twenty feet to the window and saw a plane floating in the water, with some people on the wings. Eric grabbed his cameras and laptop and ran to the river. Someone ran into a training course and notified photographer Mike Segar about the crash; he also headed to the river. Chip East, who was at home, followed them to see what he could get.
Brendan had a camera on his desk and a 400mm lens on the floor. He grabbed them and started shooting. I had to dig into a drawer and find a camera, a battery and a compact flash card. I had a 500mm lens in a case under my desk.
By the time I got it all together and headed back to the window, the plane had drifted out of sight behind a water tower. Brendan ingested his disk into our remote photo editing system and ran out of the office to the river. I stood at the window and within a couple minutes the plane drifted back into view, just as a ferry arrived on the scene. While this was happening, photo editors in Washington started to edit Brendan’s pictures.
While looking at the plane I was shouting out info to the journalists who were writing the story: “It’s a big plane, looks like a US Airways plane I think, lots of people on the wings.”
It took about a minute for the plane to drift behind a building. I only shot about 30 frames before it disappeared from sight again. At that point I ingested the images, made a selection, blew one up huge to confirm it was a US Airways plane and sent the first picture to our picture desk in Singapore for transmission to the wire.
Within minutes it seemed Brendan was back in front of me with pictures from ground level. He was able to shoot some pictures of passengers and grabbed a pedicab to take him back to Times Sq. His pictures kept the flow of fresh images flowing.
Eric Thayer
Eric Thayer arrived at the river and saw a group of firemen running to a big ferry boat. He asked if he could go aboard and was told yes, as long as he stayed out of the way. Eric was able to get up close to the plane and take some of the most dramatic photos of the day, of passengers in life rafts waiting to be rescued.
Eric was able to send a few pictures from the boat, on the river, thankfully having taken his laptop with him.
“The passengers looked scared, and fatigued. It was pretty cold, and many of them weren’t wearing coats, since most of their jackets were probably underwater in the overhead bins,” he said.
Once Eric was back on shore he ingested his pictures into our editing system using a wireless connection and I transmitted while sitting in the office.
Mike Segar walked along the river staying with the plane as it drifted farther and farther south. Chip East did the same, stopping to file some quick pictures.
Just as the stars aligned — a plane crash without loss of a single life — our coverage all fell into place with the extreme good fortune of us being able to see the plane from our newsroom window, and Eric arriving at the river just as rescue crews were loading onto a boat. Images were sent to the world within minutes of the plane hitting the water.
You can’t plan for a plane crash like you can for the inauguration of a president. Everything is based on luck and quick decisions. Thursday it all fell into place for us.
Looking at the pictures in newspapers on Friday morning, three of our photos got major play:
one by Brendan McDermid of the plane in the water with passengers standing on the wings,
one by Gary Hershorn of a ferry pulling up next to the plane
one by Eric Thayer of passengers sitting in a life raft looking at a diver
It was a complete team effort to get those images to the world.
Brendan McDermid
