Jacht op aanhang Vlaams Belang

GENT – Extreem rechts in Vlaanderen lijkt aangeschoten wild te zijn.
Groeide het Vlaams Belang de laatste decennia bij praktisch elke
verkiezing, nu is de partij naar eigen zeggen al blij als zij in juni
drie kwart krijgt van de stemmen die ze de vorige raadsverkiezingen
heeft behaald.

De jacht op de kiezers van het Belang is open. ”Ik ben bereid me op
alle kiezers te richten, ook op die van het Vlaams Belang, maar dan
wel met mijn eigen boodschap en met de bedoeling hen te overtuigen,”
zei de liberale minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht deze
week tijdens een debat over extreem rechts en populisme in Gent.

De Vlaamse links-nationalistische minister van Cultuur, Bert Anciaux,
voorspelde dat het Belang bij de komende verkiezingen zal verliezen.
Hij beschouwt de kiezers van het Vlaams Belang niet als verloren en
pleitte voor open gesprekken met ‘de mensen die angst hebben en
protesteren’. ”In het verleden hebben we te weinig naar het volk
geluisterd. We moeten proberen de mensen te begrijpen, maar we moeten
hen niet slaafs volgen.”

Het debat vond plaats naar aanleiding van het boek Pluche van De
Gucht, dat vorige week is uitgekomen. Daarin trekt hij van leer tegen
politici van andere partijen die zich volgens hem schuldig maken aan
populisme.

Jan Goossens, de artistiek leider van de Koninklijke Vlaamse
Schouwburg in Brussel, viel hem bij. ”Het Vlaams Belang is al
vijftien jaar succesvol. Het extreemrechtse populisme is doorgedrongen
tot de andere partijen, ondanks het cordon sanitaire (de boycot van
het Belang door de andere partijen),” stelde hij vast.

Maar Anciaux vroeg zich af of iemand die wel eens populistische
uitspraken in de mond neemt, meteen een populist is. Hij noemde het
Vlaamse enfant terrible Jean-Marie Dedecker, de Franse president
Nicolas Sarkozy, Geert Wilders en De Gucht zelf als voorbeelden van
het tegendeel.

Ook de pers is doelwit van De Guchts ongenoegen. Hij beschouwt
journalisten als een corporatistisch gezelschap dat zijn leden
beschermt, ook als iets gebeurt dat niet door de beugel kan.

Anciaux gelooft dat De Gucht de impact van de pers op de politiek
overschat. ”Politici en journalisten hebben één ding gemeen:
ijdelheid. Ze hebben elkaar nodig maar ze hechten veel te veel belang
aan elkaar,” zei hij. (MM)