‘Mengen begint op school’

(gepubliceerd in Het Parool)

SECTION: Amsterdam; Pg. 20

LENGTH: 689 words

HEADLINE: ‘Mengen begint op school’ ; ‘Raar: ook een hier geboren
surinamer blijft surinamer’

BYLINE: PAROOL

BODY:

Socioloog Laurent Chambon verruilde Frankrijk negen jaar geleden voor De Pijp. Hij schreef een proefschrift over integratie van minderheden in Nederland
en Frankrijk. Sinds vorig jaar zit hij voor de PvdA in de deelraad van Oud-Zuid.

Monica Monte

Schokkend vond hij het bestaan van zwarte en witte scholen in Amsterdam. Na negen jaar kan socioloog Laurent Chambon zich daar nog steeds kwaad
over maken.
“Het is een perverse interpretatie van de wet. Ouders kunnen kiezen voor openbaar of bijzonder onderwijs, maar niet voor de huidskleur van klasgenootjes
van hun kind. Daarom ben ik ook tegen islamitisch onderwijs. Je kunt wel zeggen dat de scholen voor iedereen toegankelijk zijn, maar een blond kind met blauwe ogen zal er nooit komen.”
In Frankrijk zijn zulke scholen onbestaanbaar. Daar gaan blanke en gekleurde kinderen verplicht samen naar school. Een uitstekende maatregel, vindt Chambon,
die wat hem betreft ook zo snel mogelijk in Nederland moet worden doorgevoerd.
“Ik vind dat ongemengde scholen, zwart of wit, geen overheidsgeld meer mogen ontvangen. Op die manier dwing je ouders om deel te nemen aan de integratie.”
Chambon (33) is een autoriteit op het terrein van de integratie, zowel persoonlijk als professioneel. Chambon woont tegenwoordig in De Pijp, waar hij sinds maart vorig jaar ook in de stadsdeelraad zit voor de PvdA. De socioloog kwam negen jaar geleden naar Amsterdam, deels voor de liefde, deels voor de afronding van zijn studie met een proefschrift over de integratie van minderheden in Nederland en Frankrijk.
De belangrijkste conclusie van zijn onderzoek noemt Chambon de zeer verschillende wijze van integratie in de beide landen. “In Nederland krijgen allochtonen veel ruimte om politiek actief te zijn, maar maatschappelijk is er nauwelijks vermenging. In Frankrijk is het precies omgekeerd. In mijn familie zijn verschillende nationaliteiten met elkaar getrouwd. In Frankrijk is een Algerijn een Fransman, in Nederland blijft een Surinamer een Surinamer, zelfs al is hij hier geboren.”
Integratie is volgens de socioloog een langdurig en moeilijk proces. “Je moet je aanpassen aan een vreemde taal en cultuur. Vrienden maak je normaal op
school, op de universiteit of op het werk. Als je nog sneller wil integreren, is het verstandig met een autochtoon trouwen,” adviseert Chambon, zelf
officieel nog steeds Fransman. Hij voegde de daad bij het woord en trouwde zelf met een Amsterdammer. “Ik heb met oud en nieuw oliebollen gegeten.”
Bij zijn werk als deelraadslid houdt de socioloog zich niet met integratie bezig, maar met financien. “Goede deskundigen zijn slechte politici,” licht hij toe. “Ik wil niet degene zijn die zegt welke collectieve oplossing er moet worden gekozen. Het gaat hier niet over Laurent Chambon alleen, het gaat over diversiteit. Mensen zouden trouwens toch niet aanvaarden dat een Fransman de oplossing heeft.”
Chambon geeft wel aan dat Amsterdam en Nederland niet hoeven te vrezen voor Franse toestanden, zoals (mogelijke) rellen in probleemwijken tegenwoordig
worden omschreven.”De problemen zijn onvergelijkbaar. In Parijs is er een sociaal-economisch probleem en een discriminerende overheid. De rellen van een paar weken geleden in Utrecht vloeiden voort uit de sociaal-economische situatie in een wijk. Ze duiden op een groter probleem, dat van de armoede.”
Ook in Amsterdam ontstaat langzamerhand een economische segregatie, constateert Chambon. “De rijken staan ook hier tegenover de armen. In Parijs leidden die sociaal-economische spanningen tot rellen. Amsterdam heeft een lange traditie van verdraagzaamheid. Daardoor zijn die spanningen hier vooral een politiek probleem. De enige manier om de probleemwijken aan te pakken, is mensen uit verschillende sociale klassen in dezelfde wijk te laten samenleven.”
Chambon besluit dat Amsterdam het eigenlijk nog zo slecht niet doet, vergeleken met andere steden. “Mensen moeten minder depressief zijn. Het zijn net verwende kinderen. Nederland is nog nooit zo mooi, zo goed en zo rijk geweest.”

Onderkop 16 pt Onderkop 16 pt

Laurent Chambon foto jordi huisman

LANGUAGE: DUTCH

LOAD-DATE: April 4, 2007

© 2007 Het Parool
Het Parool