Twist om terrein Palast

Historisch slot of cultureel centrum?

De afbraak van het Palast der Republik had midden 2007 al klaar moeten zijn maar het skelet van het gebouw staat er nog altijd. (Bron: Webcam Cityscope)

BERLIJN – De bestemming van het toekomstige braakliggende terrein aan de Schlossplatz blijft nog altijd een hevig punt van discussie, nadat de regering in 2005 besloot om het Palast der Republik op het Museumsinsel te slopen. Verschillende partijen geraken het maar niet eens over wat er over een paar jaar in plaats van het voormalige Oost-Duitse parlement moet komen.

“In de zeventiende eeuw stond op die plaats een slot. We willen tegen 2010 een kopie van dat slot op de Schlossplatz zetten”, vertelt Ellen Mickley van de Senaatsadministratie voor stadsontwikkeling. “Naast de geschiedkundige functie zal het gebouw ook een culturele functie krijgen en zal je er onder andere naar optredens en andere culturele activiteiten kunnen gaan.”

Verschillende burgerinitiatieven zoals Pro Palast en Bündnis für den Palast zien veel liever een modern cultureel centrum verrijzen aan de oevers van de Spree. Met petities en open brieven proberen ze de staat ervan te overtuigen om voor een meer moderne aanpak te kiezen. Gemakkelijk gaat dat niet want de meeste initiatieven bestaan uit eenmansgroepjes of enkele gelijkgezinden zoals jonge Berlijnse architecten.

Door de afbraakwerken is het Palast der Republik vandaag niet meer dan een betonnen skelet. De staat besliste dat het vroegere pronkstuk van de DDR tegen de grond moet omdat het vol zit met asbest. Midden 2007 had de sloop klaar moeten zijn maar de datum is opgeschoven naar eind 2008 omdat er steeds meer asbest wordt gevonden. Niet alleen zal de afbraak van het gebouw langer duren, ook de kosten blijven stijgen.Oorspronkelijk zou het hele project iets meer dan 100 miljoen euro kosten maar door onvoorziene problemen blijft de prijs oplopen. Hoeveel alles uiteindelijk zal kosten, wil Mickley niet zeggen.

Omdat het gebouw met de goudkleurige spiegelplaten aan de rand van het Museumsinsel ligt, koos men ervoor om het gebouw niet op te blazen, maar het verdieping per verdieping handmatig af te breken. Op die manier worden de omliggende gebouwen niet beschadigd door rondvliegende brokstukken. Men wil ook voorkomen dat de vallende brokstukken de waterspiegel van de Spree zou doen stijgen en zo schade zou berokkenen aan musea en andere historisch waardevolle architectuur. (DV, MM)