Karel in India (2)

Blijkbaar had Karel ook nog een stukje tekst bij de foto’s:

Beste lezers van Monica
Terwijl een kille storm waait over de fotoredactie zit deze jongen bij een temperatuur van 27graden op dit terrasje.

Ik bevind me in Kerala, uiterste Zuiden van India. Zoek de luchthaven van Cochin op op de kaart, grosso modo 50 km ten oosten daarvan zit ik.
Volledig omringd door bos, vol met eekhoorntjes en vogels en hagedissen, en op 100 meter van … een snelweg. Tja, ze zeggen nooit alles in zo’n folder. Nu ja, wat heet een snelweg? Deze ziet per dag waarschijnlijk minder auto’s passeren dan de E40 per kwartier. En ik woon in Gent aan de Dampoort dus het valt hier wel dik mee. Op zich zou ik het verkeer nauwelijks horen ware het niet dat Indiërs blijkbaar geen 100 meter kunnen rijden zonder twee keer te toeteren.
Over mijn kruidenspeurtocht lezen jullie later wel eens als ik terug thuis ben en heel mijn verhaal kan afwerken.
Maar om te tonen dat ik jullie in mijn hart draag heb ik een beeldje gemaakt voor René.

Ik had mijn camera gericht op dit beeld zonder voet, maar ineens stapte die voet in beeld. Ook goed. Wat me eraan doet denken dat ik een vraagje heb voor René: Krijg jij ook zo constant van die rare blikken van mensen? Mijn gids, die maar twee woorden Engels kan, schudde onbegrijpend zijn hoofd. Brengt hij deze westerling naar een werkplaats waar ze trucks pimpen (ook al kennen ze dat woord niet), maakt die onozele Belg persé een foto van zo’n stukje motorkap. Ik heb geprobeerd uit te leggen dat het een reneeke was maar dat verklaarde blijkbaar niet veel. Je moet aan je internationale bekendheid werken, René.

O ja, ik kan natuurlijk onmogelijk een gastblogje schrijven zonder Artur effe te prikken. Moest Artur hier geboren zijn, dan zou er op zijn site een hoofdstuk zijn geitjes.

Ooit ga ik erover ophouden Artur, hou vol.
Meer krijgen jullie voorlopig niet te zien want ik ben mijn muis vergeten. En fotos bewerken met zo’n mousepad lukt niet echt.

Is het netjes te lachen met andermans naam? Nee maar ik ga het toch doen. Ik denk dat moest deze journalist van The Hindu voor ons werken, dat de krant met een geloofwaardigheidsprobleem zou zitten.

Ik heb hier electriciteit, en gsm netwerk, maar geen internet helaas. Het is afkicken. Hoe deden de mensen dat vroeger?

2 Reacties

  1. Een Reneeke!🙂

    september 19, 2008 om 6:12 pm

  2. Dank je Karel! Dat jij, zover van huis, toch nog aan me denkt, doet me deugd alhoewel…het kan van jouw kant natuurlijk ook een uiting van frustratie zijn 😉
    En het antwoord op jouw vraag of ik ook van die rare blikken krijg: nee, echt nooit! Dus moet er toch iets met jouw manier van fotograferen zijn 😉 maar om dan ook voorlopig niets meer te laten zien….Hebben ze in India geen muizen?😉
    Maak er een mooie reis van Karel, en kom vooral weer gezond naar huis!

    september 20, 2008 om 10:08 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s