Nepal: dag 5

5.30 u. Dat is sowieso vroeg voor mij en heel vroeg als er een beetje jetlag in je lijf hangt.
Maar we gingen een dagtocht maken en we wilden de dorpen op onze tocht zien ontwaken.
6.30 u. Met 7 liepen we Panauti uit langs de rivier. Aan de overkant van de oever waren mensen al aan het bidden in de tempel en een eind verder stond een vrouw al rijst te oogsten.
Naarmate de voormiddag vorderde, kwamen we tijdens onze klim families op moto’s tegen, maar ook vrouwen in sari met sikkel op weg naar het rijstveld, oude mannen met manden vol gras op hun rug en kleine kinderen die “pen, pen!’ of “candy, candy!” riepen.
9.30 u. Onze klim word steiler en steiler. Af en toe komt er nog eens een brommer voorbij en een halfuur later komen An en ik in een klein dorpje. Fre, Ine, Ingrid en Bart zijn we ergens op de helling kwijtgespeeld. Mijn benen vragen om suiker, dus bestellen we een cola op een terrasje. Een halfuur later komen ook Ingrid en Bart boven. We wachten nog een halfuurtje op het terras, maar Fre en Ine duiken nog altijd niet op. En ik heb op die berg geen netwerk, dus ik kan niet smsen.
11 u. Na een laatste steile klim staan we boven aan de stupa. Boeddha zit daar met een mooie tijgermoeder en 6 jongen. De legende gaat dat hij zich liet opeten om hen te voeden. En dan sta ik plots op de top van de berg. Rondom mij rijstvelden, veel verder beboste heuvels met piepkleine huisjes op en overal klapperen gebedsvlaggetjes in de wind. Ik sta op de top van de wereld. Of toch bijna.
En dan komt Fre zijn smsje aan. Ze hadden tussendoor op Ingrid en Bart zitten wachten, terwijl die een andere route hadden genomen. Een dik kwartier later vinden we elkaar boven op de berg.
11.45 u. We krijgen een hongertje. En we vragen waar we kunnen eten. Blijkbaar kan dat in het monnikenklooster op de heuvel. Een kwartier later zitten we in een grote eetzaal tussen honderden monniken. Terwijl een oude monnik mantra’s opzegt, eet ik een enorm bord met rijst, linzensoep en iets waarvan we niet goed weten wat het is. Ine hoopt op tofu, ik gok op koeienmaag, Fre denkt een soort brood. Lekker is het wel en we krijgen nog een tweede grote portie. Black tea hoort er hier natuurlijk bij. Na een halfuur is alles op en rennen alle monniken de eetzaal uit. Ik zit nog een verdieping hoger op de berg. Of het nu aan de locatie ligt, weet ik niet, maar ik heb bijna nog nooit zo lekker gegeten.
14 u. Ingrid keert terug, wij wandelen nog een heel stuk verder. Ik zie prachtige landschappen en vriendelijke mensen. En de Pierre Elitaire op mijn buik is kletsnat. Het weertje is hier warm en vochtig.
16 u We komen op ons laatste rustpunt aan. En we klimmen een paar trappen om nog een tempel te zien. Die blijk quasi onbestaand. Maar wordt wel bewaakt met Nepalese soldaten of Maoisten. We weten het niet goed en we durven het niet vragen. Enkele ogenblikken later blijkt waarom de tempel zo belangrijk is. Er staat een grote zendmast. Die wordt dus bewaakt.
16.30 u We zien bergen. Echte, met sneeuw op. Dat moet de Himalaya zijn. Het dak van de wereld. En iets dieper staat een reusachtige Boeddha in het goud te blinken. Speciaal voor ons doen ze te tempel weer open en we lopen een rondje. Ik geniet echt van het uitzicht.
17 u. Het schemert en we nemen de bus terug. Halverwege moeten we overstappen op een andere. Onderaan is geen plaats meer, dus gaan we als ehte Nepali op het dak zitten. Wat een ervaring voor 10 cent!
18 u. Op Panauti market klauteren we er weer af. Interessant land, met veel verrassingen vandaag.

Eén reactie

  1. sounds like Nepal op zijn best! nog veel plezier daar!

    oktober 18, 2010 om 4:16 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s