Nepal: Dag 6

Vandaag nemen we de bus naar Kathmandu en gaan we de toerist uithangen. Maar bij het ontbijt blijkt Ine ziek te zijn. Fre en ik vertrekken dus alleen.
Er staat veel op ons lijstje, maar we gaan eerst naar Boudha Stupa, een van de grootste stupa’s in Kathmandu. De witte piek is echt prachtig. Overal flapperen gekleurde gebedsvlaggetjes en monniken en pelgrims lopen rondjes terwijl ze bidden en aan gebedsmolentjes draaien. Ongelofelijk hoe de plek rust uitstraalt in zo’n drukke stad. Ik kan goed begrijpen dat veel mensen hier komen mediteren. En net buiten de stupa, op het ronde plein stikt het dan weer van toeristenwinkeltjes waar je ze echt vanalles proberen aan te smeren. Fre en ik lachen met een Adidas T-shirt. Het logo op de borst is Adidas, maar het labeltje binnenin verraadt fake.
We hangen nog wat rond in de straten rond de stupa en komen terecht in een monnikenverblijf. Op een plein staan een paar jongen zich te wassen en tegelijkertijd de was te doen. Met water uit een pomp, waarschijnlijk ijskoud. Luxe opgeven om het nirvana te bereiken? Dan doen we elke ochtend in het hotel mee met onze ijskoude douches.
Via kleine aarden straatjes lopen we langs sloppenwijken naar de Pashupatinathtempel. Sloppenwijken zijn overal ter wereld hetzelfde. Als je dak uit golfplaten bestaat, ben je niet echt goed bezig. Als je in je huis dan ook nog eens kinderen tewerk stelt om sari’s te naaien, dan ben je heel fout bezig. Ik voel me eigenlijk al een beetje schuldig omdat de mijne zo mooi versierd is. Wie weet wie hem in elkaar genaaid heeft. Kinderen moeten niet werken, kinderen moeten spelen.
Zoals op de grote bamboe schommels die overal staan en die speciaal voor het festival gebouwd werden. Het klein kind in Fre komt ook boven en hij gaat de schommel ook uitproberen. Al voor de derde keer deze week en tot groot jolijt van de kinderen en de halve buurt.
We pikken tussendoor ook nog een spelletje Nepalees sjoelbakken mee. Je speekt het met 2 of 4 spelers en net zoals snooker probeer je schijven van je eigen kleur in gaten in de tafel te mikken. Alleen doe je dat hier door er een andere schijf tegen te schuiven. Heel leuk!
De tempel waar we heen gaan, ligt aan het water. Kinderen staan er de was te doen. Veel properder worden de kleren waarschijnlijk niet, want het stinkt en er drijft afval in. En dan heb ik er eerder ook nog kinderen in zien zwemmen…
En plots zijn ze daar. Massa’s apen. Kleine, grote, lelijke, nog lelijkere en ze zijn snel en ze hebben ons gezien. Fre voert ze mangosnoepjes. En als hij niet snel genoeg is, grijpen ze ze gewoon uit zijn handen. We kijken en spelen een tijdje en dan klimmen we verder naar de tempel.
Op de top van een heuvel, aan een klein tempeltje spreekt een toeristenagent ons aan. Of we tickets hebben. Natuurlijk niet, waar zouden we die kunnen kopen? Aan de hoofdingang, blijkt en wij zijn langs de achteringang binnengeslopen. Maar hij is zo vriendelijk om er ons ter plekke te verkopen.
We wandelen verder, krijgen een prachtig uitzicht over de tempel en de stad en gaan verder tussen de stupa’s. We ontmoeten heilige mannen in oranje gewaden, ghorka’s heten ze dacht ik. Fre gaat er met eentje op foto en krijgt toegefluisterd dat het ons 400 roepie of 4 euro gaat kosten. We maken er ons vanaf met wat minder. Ze moeten ook niet overdrijven.
De rest van de namiddag wandelen we tussen de apen, de stupa’s en de mooie beeldhouwwerken. Fre probeert zelfs een stukje te klimmen en doet me denken aan Lara Croft in de Cambodjaanse tempel. Alleen de hotpants, de paardenstaart en de wapengordel ontbreken.
Als we de trappen afdalen, zien we rook aan de rivier bij de tempel. Er is een crematie aan de gang. Als we voorbij komen, is er niet veel meer te zien dan wat brandend hout en stro, maar de apen hebben waarschijnlijk alles al geplunderd. Op een bankje bij de brandstapel zit een vrouw luidop te jammeren. De weduwe. Familie probeert te troosten, maar de cultuur vraagt dat ze ontroostbaar blijft.
We beslissen dat we genoeg miserie gezien hebben voor een dag en vluchten een beetje weg uit het drukke Kathmandu. Kathmandu ligt er morgen nog.
In Bhaktapur stappen we af en gaan we op zoek naar de party palace. Zoe, Eline’s zus geeft er haar huwelijksparty. In open lucht eten we weer de lekkerste dingen en feesten we mee met de Nepalezen. De dj moet om 9 u stoppen, dus in die paar uurtjes gaan we volledig uit de bol. Vreemd om zo vroeg op de avond op de dansvloer te staan.
En om 9 u is Chiniya’s mama moe. We gingen met de bus, dus iedereen moet mee naar huis. Niet erg, want donderdag is er Eline’s feest nog. In Panauti, dus dan ligt alles op wandelafstand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s