Be careful

Joao Silva maakte nog 3 beelden nadat hij op de mijn gestapt had. Daarna was hij te zwak om verder te werken.

Wees voorzichtig. Ik knik altijd ja als ik naar een opdracht in het binnenland of het buitenland vertrek, maar meestal denk ik er niet bij na. Als ik zou moeten stilstaan bij alle mogelijks, als en indiens, zou ik waarschijnlijk niet vertrekken of niet ten volle kunnen werken. En andere fotografen reageren waarschijnlijk op dezelfde manier.
Het is pas als je een verhaal hoort van een collega die je kent of van een bekende fotograaf, dat je even begint na te denken. “Dat had ik ook kunnen zijn.”
Een van mijn collega’s werd vorige week hardhandig aangepakt aan het Noordstation. Hij hield er niets aan over en lachte het achteraf weg, maar ik voelde de kriebels toch wel even langs mijn nek lopen toen hij het vertelde.
De Zuid-Afrikaanse fotograaf Joao Silva stapte anderhalve maand geleden op een landmijn in Afghanistan. Hij was er op patrouille met het Amerikaanse leger en ze waren net op zoek naar IEDs. De soldaat in wiens voetstappen hij liep, miste de mijn, Silva had minder geluk en verloor zijn benen. Hij is pas begin deze week van de afdeling intensieve zorgen weg en heeft nog een lange weg te gaan. Ik moest even slikken toen ik het las, want ik heb net hetzelfde gedaan en er was ook een reële kans dat ik een mijn zou tegenkomen.
Collega Michael Kamber is deze week naar Afghanistan vertrokken om Silva zijn plaats in te nemen. Hij schrijft in een blogpost over hoe hij op zoek gaat naar kleding van natuurlijke stoffen. Omdat ze niet in zijn wonden zouden smelten, moest hij op een mijn trappen. Je praktisch en nuchter voorbereiden en niet te veel denken aan wat kan gebeuren. Het klinkt ook weer bekend in de oren. Maar op het einde van zijn post schrijft hij ook hoe zijn chef hem vraagt om voorzichtig te zijn. Zoals ze altijd doet. Alleen legt ze nu meer nadruk en dringen de woorden wel door.
We proberen dagelijks onze job zo goed mogelijk te doen en emoties en gevoelens zijn in journalistiek heel belangrijk. Je moet je verhaal voelen om het te kunnen vertellen. Maar langs de andere kant schakelen we ook voor een stuk onze gevoelens uit, net omdat we zouden kunnen werken. Gek dat twee woorden net onze gevoelens kunnen in- of uitschakelen en dat we daarin moeten kiezen om onze job zo goed mogelijk te kunnen doen.

 

2 Reacties

  1. Dichter bij huis dan je denkt,… ik ken Joe niet persoonlijk, maar heb wel 5 jaar in ZA gewoond en zo is er ook een band. Ik ken wel Johann Van Tonder, pic editor geweest bij “Die Burger” in ZA en ga hem eens vragen naar de toestand van Joe.
    Vreselijk niettemin!

    december 8, 2010 om 3:01 pm

  2. Aangrijpend verhaal. Een verhaal ‘achter ons nieuws’ waar we zo aan gewend zijn iedere dag te krijgen. Maar het heeft soms ook zijn vaak onzichtbare prijs. Jij maakt die zo terecht zichtbaar!

    december 8, 2010 om 6:32 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s