Posts tagged “sony

Review: Sony Alpha 7r

I was looking for a new camera already for some time. My D700 is still a good camera, but it has some wear an tear and I could tell also that the images aren’t living up anymore to what I expect these days. So, time to get some new toys.

When I made the decision, the new D810 and the D750 weren’t out yet and I was also looking for something lighter and smaller so I could take it easier with me.

I heard some good reviews from those mirrorless cameras so I decided to go for one of these. A lot of colleagues suggested a Fuji, but since I’m quite acquainted with Sony gear I was considering that brand too. Ann Glorieus of Sony Belgium was to kind to lend me an Alpha 7r for the duration of a trip to Fuerteventura.

Back home I decided to order one right away. I was that happy with the quality!

Okay, it isn’t as fast as a new Nikon at full speed, but photographing in a slower way made me think more and made me make better images too. I still have my Nikon for fast photography, but I don’t need it that often.

The images I make with my Alpha are crisp sharp, even at high ISO levels my pics stay clean and I love, love, love the colours it shows. I’ve used the flip screen already more than I would have thought and since it is so small, I carry it with me all the time and I make more images.

I guess eventually I will have to retire my D700 and I will replace it with a new DSLR but untill then the Sony Alpha 7r is my new love! And I read the Alpha 7 II had an update and is faster. Can’t wait to get my hands on that one.

Below some images from my Fuerteventura trip:

15295301819_3d9cb48b73_h

15295301049_acc8ab335f_h

15459103026_613302b5b5_h

 

15482209915_68a53cb690_h15295490240_047a8c0928_h

15676295960_23d3fbdd82_o15243985683_d95cef542e_o

Advertenties

Sony NEX 5 hands-on test

Sony duwde ons dinsdagochtend een NEX5 met een 18-55mm en een 16mm pancake in de handen en we moesten hem pas woensdagmidag teruggeven. Genoeg tijd om een serieuze hand-on test te doen.
Het toestel is licht door zijn magnesiumbehuizing, maar het voelt niet plastiekerig aan. De iets dikkere grip maakt ook dat hij goed in de hand ligt. De 18-55mm kitlens ziet er goed uit, voelt goed en doet het ook goed voor een 3.5-5.6 lichtsterkte. Deze kit zal vanaf juni in de winkel liggen en kost €650. Je kan de kit ook kopen met een 16mm pancakelens. Geen cheap ass stuff dus, maar ze willen de kwaliteit va een DSLR bereiken en dan mag het dus wat geld kosten.
De spiegel hebben ze eruit gegooid, waardoor je een reflex krijgt die een heel stuk smaller is. Door de lens kijken zit er dus ook niet meer in. Vanaf nu gebeurd alles op het schermpje achteraan. Wie wel nog een viewfinder wil, kan er eentje extra kopen (180 euro) en daarmee boven de lens kijken.
Ik heb op die anderhalve dag tijd vanalles uitgeprobeerd. In normale situaties (genoeg licht, geen fel tegenlicht,… You know the stuff) reageert het toestel goed en geeft het mooie kleuren, een deftige witbalans en reageert hij snel. Aanzetten gaat naar mijn gevoel ook snel genoeg. Alleen spijtig dat de aan/uitknop niet in dezelfde knop van de ontspanknop zit. Een misser die ik in andere Sonytoestellen ook al ondervonden heb. Fotografie heeft dikwijls te maken met snelheid en snelle reactie.
Sony heeft trouwens geprobeerd om het toestel eenvoudig en gebruiksvriendelijk te maken. Dat is een stuk gebeurd doordat er heel wat minder knoppen op staan dan bij een doorsnee reflex. Alles moet eigenlijk gebeuren via een knop waarmee je in een programmamodus gaat en daar al je keuzes maakt. Een beetje spijtig dat bepaalde dingen niet gemakkelijker onmiddellijk toegankelijk zijn, want dat beperkt de gebruiksvriendelijkheid net. Een voorbeeldje: programma’s zoals de A- of de S-stand zou je eigenlijk met een draaiwieltje moeten kunnen bedienen.
Van een volledige automatische programmatie ben ik nooit fan geweest. Foto’s worden pas goed als je er je eigen touch kan aan geven. Automatische stands maken je foto’s dikwijls flets en saai. Maar Sony heeft hier blijkbaar toch op gewerkt, want de foto’s zien er meer dan ok uit. Ik ben toch vrij snel overgeschakeld naar diagfragmavoorkeuze omdat ik meer wou spelen. Sony heeft een extraatje bedacht, waardoor je de scherptediepte nog eens op je toestelletje kan aanpassen zodat je meer dat professionele gevoel krijgt in je foto’s en waardoor de verwisselbare lenzen een plus worden. Zelf niet hoeven te denken over hoe je scherptediepte moet gebruiken, maar gewoon op het schermpje schuiven, kan voor veel amateurs het verschil maken.
In de nieuwe Sony zit ook de gimmick die al in de nieuwste Cybershots zit: panoramafoto’s. Waar je bij de Cybershot eigenlijk nog filmpjes maakte, maakt de camera nu een stuk of 7 foto’s en stitcht hij ze aan elkaar. Het is een stuk moeilijker dan bij de Cybershots om een slechte pano te maken en het gebeurt nog heel weinig dat je slechte overlappingen krijgt. Ik heb heel hard mijn best gedaan en alleen op het water kreeg ik nog een onregelmatige horizon en dan nog door de deining op het water.
Goedkoop is de NEX5 niet maar gelukkig krijg je er standaard een flits bij. Die zit er ook niet op, maar je kan hem in een handig doosje aan je strap hagen. Heel erg veel stelt de flits niet voor. Het is meer zoals de pop-upflash die standaard in je reflex zit. Ik heb wat zitten spelen met een langere sluitertijd en een vertraagd sluitergordijn en je kan er nog leuke patrypics maken. Het toestel is dus ook bedoeld voor de nonkel-fotograaf op familiefeesten.
Het was in het begin een beetje wennen om de programma’s en de instellingen gewoon te worden, maar na een halve dag spelen, kreeg ik het toestel wel in de vingers. Sony noemt zijn NEX5 zelf een mini pro toestel. Ze willen zich op de hobbyisten richten die meer willen dan een compact, maar schrik hebben om naar een DSLR over te schakelen. Slimme move, ik vraag me alleen af of het gaan aanslaan.
Sure, als je op vakantie gaat, wil je niet altijd die hele tas vol materiaal meesleuren. De NEX5 kan dan een fijn alternatief zijn. AL zal ik me dan toch liever beperken tot een body en een 35mm. Ik kan hem dan wel niet in mijn broekzak steken, maar ik kan dan ook niet zonder mijn reflex. Voor iedereen die wel zonder zijn reflextoestel kan, maar niet wil teruggrijpen naar een compact, is de NEX5 de perfecte oplossing.


Sony press conference

Ook een HDcamera met verwisselbare lenzen. Later daarover meer. Nu hoofdredactrice National Geographic Polen on stage. Knettergekke madam die op alle hoogste bergen gestaan heeft, Dakar gereden heeft én op de cover va Playboy gestaan heeft. Zij mocht de NEX3 testen. Onmogelijk voor haar om overal DSLRs mee te zeulen. Vindt de kwaliteit van de nieuwe Sony een stuk beter. Benieuwd om zelf ut te testen en te vergelijken met mijn eigen DSLR.


Sony Press conference

Grote Japanse baas Sony Europe heeft net de NEX3 en NEX5 voorgesteld. Compacttoestellen met 3 verwisselbare lenzen en een converter om andere Sonylenzen te gebruiken. Mogelijkheid om 3D panoramafoto’s te maken? Wat geeft dat op print of moet je die dan bekijken op de nieuwe Sony 3D televisieschermen?


Sony Alpha 850

Een paar weken geleden kreeg ik de Sony Alpha 850 DSLR om te testen. Ik kan daar eigenlijk vrij kort over zijn: goed toestel, maar net niet goed genoeg in zijn prijsklasse.
Hij ligt goed in de hand, al is hij een tikkeltje zwaar. De Carl Zeisslens (24-70mm f/2.8) heeft mij aangenaam verrast. Zwaar, maar gemakkelijk bedienbaar en fenomenaal qua resultaat. Mooie kleuren, werkt goed zelfs bij weinig licht. Zeiss maakt nog altijd goed gerief.
De Sony is een beetje traag. Scherpstellen duurt me net iets te lang als je op iets wil reageren. De spiegel is trouwens luid en maakt een vrij storend geluid. Op persconferenties kan je er moeilijk stil mee werken.
Ook vreemd dat de aan/uitknop links zit. Snel de camera aanzetten en werken, betekent voor mij ook snel bij de ontspanknop en hand op de lens. Elke seconde telt soms bij fotografie. De ontspanknop zit trouwens ook redelijk ver vooraan, zodat ik een beetje moet rekken met mijn kleine vingers.
Het menu zit dan wel logisch in elkaar. Ik vond er snel mijn draai en ik kon het toestel vrij gemakkelijk naar mijn voorkeuren instellen. Ik haat handleidingen dus intuïtiviteit vind ik heel belangrijk. Sony scoort hier goeie punten.
Globaal genomen is de Sony Alpha 850 dus een goed toestel. Het zou een goed alternatief kunnen zijn voor wie geen Nikon of Canon wil kopen, alleen blijkt de Sony een tikkeltje duurder te zijn dan zijn Nikon- en Canonbroertjes in dezelfde klasse. Spijtig, want had hij er net onder gezeten, had ik hem zeker aangeraden aan amateurs.


Test: Sony Alpha 380

Sony gooide mij een paar weken geleden nog es een camera in de schoot om te testen: de Sony Alpha 380. Het is een DSLR voor de beginnende amateurfotograaf.

Als je hem vastneemt, voelt hij nogal plastiekerig en licht. Spijtig, want voor mij zorgt het juiste gewicht van de camera ook dat hij stabiel in de hand ligt. Te zwaar is niet goed, maar te licht ook niet.
De grip ligt dan wel weer gemakkelijk in de hand. De lens die er standaard bijgeleverd wordt is een 18-55 mm F/3.5-5.6 standaard zoomlens. Een goeie basislens, maar ook niet meer dan dat.
De camera geeft beelden van 14 megapixels. Vergeleken met zijn voorganger (Alpha 350) is er geen verschil, maar echt nodig leek me dat ook niet.
Als je aan het werk gaat, valt op hoe snel hij klaar is om te fotograferen. De meeste instellingen liggen ook voor de hand, zodat ik zelfs de handleiding niet opengedaan heb (ik doe dat eigenlijk nooit).
Eén ding kon ik spijtig genoeg niet vinden: hoe wijzig je in godsnaam het diafragma. De meeste beginnende amateurs willen op safe spelen en gaan voor de programma’s die op het toestel zitten. Ik wil het maximum uit mijn camera kunnen halen, zonder al te ver in menu’s moeten te zoeken. Achteraf bleek dat je de knop voor de belichtingscompensatie ingedrukt moet houden om zo het diafragma te veranderen. Fout! Diafragma en sluitertijd zijn dingen die je snel en zonder veel moeite moet kunnen veranderen. Een snelle draai aan een wieltje bijvoorbeeld, of in de plaats van de Live Viewknop die voor zo’n functie eigenlijk een beetje in de weg staat.

Snel foto’s maken met programma’s lukt prima. Al speel ik liever zelf met de instellingen.
De kleuren van de foto’s zijn natuurgetrouw en de witbalans is ook verrassend goed, zelfs als je sneeuw fotografeert. Als je flitst met de ingebouwde flits krijg je een tikkeltje te hard en ietwat koel licht, maar de blauwe zweem blijft weg. Ik zou er misschien wel kunnen aan wennen.

Zelfs als je sneeuw fotografeert, past de witbalans zich juist aan.
Ook in omstandigheden met weinig licht doet de Alpha 380 het behoorlijk goed. Tot 800 ISO heb je weinig ruis. Als je hoger gaat, duiken de spikkels wel snel op.

Ook in moeilijke lichtomstandigheden lukt het fotograferen redelijk goed.
De batterijen bleken ook weer lang mee te gaan, zelfs met het veelvuldige flitsen. Sony blijkt er belang aan te hechten dat je je geen zorgen moet maken over voldoende energie.
Wat me ten slotte nog opviel, is dat de camera geen videofunctie heeft. Iets dat wat vreemd is, aangezien concurrenten Nikon en Canon hun toestellen volstouwen met allerlei HD-snufjes. Maar het blijft natuurlijk een fototoestel en geen videocamera.
Edit: Conclusie: Als je gewoon snapshots wil nemen, denk ik dat het beter is om een goeie compactcamera te kopen. De Sony DSC-HX1 levert schitterende resultaten, is gebruiksvriendelijk en een stuk goedkoper. Als je een amateurfotograaf bent die graag een DSLR heeft, is het misschien beter om een groter broertje aan te schaffen, vb. de Sony Alpha 550. Voor de prijs moet je het niet doen (€499 t.o.v. €549) en je zal een toestel hebben waarmee je kan doorgroeien. Als je skills wat beter worden, zal je aan de Alpha 550 meer plezier beleven dan aan de Alpha 380.


Panorama


Pixies in Vorst Nationaal

Sony leverde vorige week een leuk cadeautje af op de redactie: de nieuwe Sony DSC-HX1. Het toestel is een compactcamera en het leuke eraan is dat je er panoramafoto’s mee kan maken.
Ik mocht het ding een week uittesten en mijn beste foto dan op mijn blog gooien. Zoiets moet je dus geen twee keer zeggen.
Sony is eigenlijk gewoon Nikon onder de kap en dat zie je ook een beetje want de body en het menu lijken erg op de Nikon Coolpix camera’s.
Er zit een sensor van 9.1 megapixels in en het weegt een dikke halve kilo, maar een hoopje technische gegevens is niet echt boeiend.

Wat interessanter is, is de ervaring. Ik wou het toestel vooral testen onder niet altijd ideale omstandigheden omdat je volgens mij dan echt ziet wat je ermee kan doen.
Ik maakte dus wat binnenshots en de camera ging ook mee naar de Pixies in Vorst Nationaal.
De automatische witbalans past zich verrassend goed aan aan de lichtomstandigheden, zelfs als er heel weinig licht is. Je krijgt bijna altijd beelden die heel natuurlijk qua kleur ogen. De isowaarde durfde ik na wat testjes dan weer niet hoger dan 800 iso zetten want anders zat er te veel ruis op de foto’s. Dit is nog altijd iets dat niet echt goed zit bij compactcamera’s, hoewel dit voor mij heel belangrijk is. Mensen nemen die cameraatjes mee op feestjes, op café, naar concerten en flitsen ofwel de hele boel plat, ofwel draaien ze de isowaarde lekker hoog. Resultaat: korrelige, fletse foto’s die eigenlijk niet mooi zijn. Als je met een digitale reflexcamera tegenwoordig bij 25600 iso bijna ruisloos kan fotograferen, moet het mogelijk zijn om met een compacttoestelletje minstens bij 1600 iso nog deftige foto’s te maken.


Kim Deal

Als je bij de Sony tot maximum 800 iso gaat, krijg je nog een redelijk mooi resultaat, zelfs bij heel weinig licht.
Het contrast in de beelden was dan weer wat te flets naar mijn zin. Een beetje Photoshopper werkt dat natuurlijk bij, maar ik vermoed dat iemand die een compactcamera koopt, gewoon de foto’s rechtstreeks vanop het kaartje afdrukt. Verder heeft de camera het soms echt moeilijk om scherp te stellen als het donker is. Een beetje spijtig.


La-La-Love

Op de Sony zitten de standaard voorinstellingen om portretten, landschappen,… te fotograferen, maar er zitten ook extra features op zoals de Anti Motion Blur en de Sweeping Panorama. De Anti Motion Blur neemt zes beelden en herwerkt ze dan tot een beeld om zo weinig mogelijk bewegingsonscherpte te hebben. Interessant want amateurfoto’s durven al eens net onscherp te zijn. De Sweeping Panorama is een feature die nog meer verrast. Met een druk op de knop en een zwenk opzij, maak je een foto die toch zo’n 120° breed is. Eigenlijk maak je een hele reeks van smalle fotootjes die dan weer door het toestel zelf aan elkaar geplakt worden. Als je met de juiste snelheid over een redelijk stil onderwerp beweegt, kan je de perfecte panoramafoto maken. Maar als er vb. zoals in mijn geval springende mensen voor je neus staan en gekleurde lichten over je heen zwiepen, krijg je af en toe naden in de foto te zien.

Op zich vind ik dit niet erg, omdat de Sweeping Panorama mode echt als panoramamodus bedoeld is. Als je er landschappen met daglicht mee fotografeert, vermoed ik dat je ongeveer 95% van de foto’s perfect maakt. Als je natuurlijk begint te experimenteren, zoals ik deed, krijg je niet altijd perfecte, maar wel verrassende foto’s. Leuk om eens net een ander soort foto’s te maken op vb. een feestje.

Het toestel heeft verder ook nog een cameramodus (zoals ongeveer alle fototoestellen van tegenwoordig) die het behoorlijk doet qua beeld en geluid en ook de mogelijkheid om macro-opnames te maken. Ik zat op een gegeven moment met de lens fysiek bijna tegen een jeans en je kon de draadjes van de stof haarscherp zien. Impressive!


Macrojeans

Conclusie: De Sony DSC-HX1 is een toestel dat je desondanks de vele vooringestelde functies toelaat om heel snel een hoop dingen naar je hand te zetten. Je kan zelfs in volledig manuele modus fotograferen en daar vrij ver in gaan. De Anti Motion Blur modus en de macrofunctie zijn zeer zeker voordelen. De Sweeping Panorama modus is een leuke gimmick die bij ideale omstandigheden vrijwel perfect werkt, maar weinig experimenteren toelaat. Maar uiteindelijk gebruik je je toestel in de eerste plaats in de klassieke verhoudingen, panorama’s nemen misschien 10% van je fotoreeks in. De batterij gaat lang mee, waarschijnlijk mede doordat het toestel zichzelf uitschakelt als het te lang ongebruikt aan blijft staan. De kabel die gebruikt wordt om de foto’s naar je computer te laden, is spijtig genoeg vreselijk onhandig omdat het geen standaard usb of mini-usb is en omdat er ook nog kabels aan hangen om het toestel op tv aan te sluiten. Maak alles uniform en hang er gewoon een normale mini-usb aan.
De richtprijs van 550 euro lijkt me een tikkeltje te veel voor dit toestel, maar als je een beetje op het net zoekt, vind je hem al voor zo’n 365 euro, wat ik wel aanvaardbaar vind.
Samengevat: een aanrader voor iedereen die een gemakkelijk toestel zoekt maar waar je toch je eigen ding mee kan doen als je wil experimenteren.